فروش امانی

کالای امانی چیست و حسابش را چطور نگه داریم؟

کالای امانی تا وقتی فروخته نشده مال شماست، ولی دست فروشنده است. با یک مثال عددی می‌بینیم مانده امانی هر فروشنده چطور حساب و آخر دوره تسویه می‌شود.

وقتی جنس را دست ویزیتور یا فروشنده می‌دهید و او هنوز آن را نفروخته، کالا امانی است: از انبار شما بیرون رفته، ولی هنوز مال شماست. بیشتر دردسرهای آخر ماه از همین «وسط» شروع می‌شود — جایی که کالا نه در انبار است و نه فروخته شده. این یادداشت نشان می‌دهد حساب کالای امانی را چطور می‌شود ساده و بی‌خطا نگه داشت.

کالای امانی یعنی چه؟

کالای امانی کالایی است که برای فروش به کس دیگری سپرده شده، ولی مالکیتش هنوز منتقل نشده است. فروشنده آن را می‌برد، هرچه فروخت را گزارش می‌کند و بقیه را یا برمی‌گرداند یا تا دورهٔ بعد نگه می‌دارد.

این با فروش نسیه فرق دارد و قاطی کردن این دو، ریشهٔ خیلی از اختلاف‌هاست:

  • در نسیه، کالا فروخته شده و فقط پولش هنوز نرسیده. طرف مقابل به شما بدهکار است.
  • در امانی، کالا هنوز فروخته نشده. طرف مقابل به شما بدهکار نیست؛ امانت‌دار است.

اگر کالای امانی را از همان لحظهٔ تحویل «فروش» حساب کنید، هم فروش ماه بزرگ‌تر از واقعیت دیده می‌شود و هم ممکن است برای کالایی که هنوز فروخته نشده پورسانت بدهید.

چرا حسابش از دست می‌رود؟

در کار روزمره، کالای امانی در چند جا هم‌زمان پخش است:

  • بخشی در انبار است و بخشی دست ده‌ها فروشنده؛
  • یک فروشنده ممکن است در یک روز چند بار بار بگیرد و بخشی را برگرداند؛
  • فروش معمولاً آخر روز گزارش می‌شود، نه لحظه‌ای.

اگر این رفت‌وآمدها در دفترچه یا فایل‌های جداگانه نوشته شوند، عددها کم‌کم از هم فاصله می‌گیرند و اختلاف فقط آخر ماه دیده می‌شود — وقتی دیگر معلوم نیست از کدام روز و کدام فروشنده آمده است.

یک قاعدهٔ ساده: مانده را حساب کنید، ننویسید

برای هر فروشنده و هر کالا، مانده امانی از این رابطه به دست می‌آید:

مانده امانی = مانده اول دوره + تحویل‌ها − برگشتی‌ها − فروش گزارش‌شده

نکتهٔ اصلی این است که «مانده» عددی نیست که کسی تایپ کند. مانده نتیجهٔ رویدادهاست: هر تحویل، هر برگشت و هر فروش یک سطر جدا دارد و مانده همیشه از روی همین سطرها دوباره ساخته می‌شود. اگر روزی کسی بپرسد «این عدد از کجا آمده؟»، جوابش فهرست همین سطرهاست.

یک مثال عددی

فرض کنید علی رضایی در یک هفته این رفت‌وآمدها را با «مایع ظرفشویی ۷۵۰ گرمی» داشته است:

روز تحویل برگشت فروش مانده
شنبه ۳۶ ۰ ۲۴ ۱۲
یکشنبه ۲۴ ۰ ۳۰ ۶
دوشنبه ۱۲ ۶ ۱۰ ۲
جمع ۷۲ ۶ ۶۴ ۲

جمع‌ها را می‌شود از روی سطرها وارسی کرد: ۷۲ عدد تحویل شده، ۶ عدد برگشته و ۶۴ عدد فروخته شده؛ پس ۷۲ − ۶ − ۶۴ = ۲ عدد هنوز دست علی است. این ۲ عدد نه فروش است و نه کسری؛ کالای امانی است که هنوز فروشنده دارد.

حالا طرف پول: اگر نرخ فروش هر عدد ۱۸۵٬۰۰۰ تومان باشد، فروش هفته ۶۴ × ۱۸۵٬۰۰۰ = ۱۱٬۸۴۰٬۰۰۰ تومان است. با پورسانت ۸ درصد، سهم فروشنده ۹۴۷٬۲۰۰ تومان و مبلغی که باید به شما برسد ۱۱٬۸۴۰٬۰۰۰ − ۹۴۷٬۲۰۰ = ۱۰٬۸۹۲٬۸۰۰ تومان می‌شود. پورسانت فقط روی ۶۴ عدد فروخته‌شده حساب شده، نه روی ۷۲ عدد تحویلی.

سه اشتباه رایج

۱. ثبت تحویل به‌جای فروش

اگر همان لحظهٔ تحویل، کالا را فروش حساب کنید، بعد باید برگشتی‌ها را «منفیِ فروش» بزنید. فروش ماه بالا و پایین می‌رود، پورسانت اشتباه حساب می‌شود و هیچ‌وقت معلوم نیست چقدر جنس واقعاً بیرون است.

۲. شمردن فقط در آخر ماه

اختلافی که سی روز بعد پیدا شود، دیگر به روز و فرد مشخصی گره نمی‌خورد. هرچه فاصلهٔ ثبت و شمارش کمتر باشد، ریشهٔ هر اختلاف راحت‌تر پیدا می‌شود — بهترینش همان روز است.

۳. پاک کردن و از نو نوشتن

وقتی عددی اشتباه است، آن را پاک نکنید. یک سطر اصلاحی با تاریخ و دلیل اضافه کنید. سطر اشتباه می‌ماند، اصلاحش هم کنارش می‌ماند و هر کس بعداً نگاه کند، می‌فهمد چه شد و کی.

آخر دوره چه می‌شود؟

در تسویه، برای هر فروشنده سه چیز روشن می‌شود:

  1. فروش دوره و پورسانتش — مبنای پولی که باید رد و بدل شود؛
  2. مانده امانی — که یا برمی‌گردد و دوباره وارد انبار می‌شود، یا به عنوان مانده اول دورهٔ بعد می‌ماند؛
  3. کسری‌ها — اگر چیزی نه برگشته و نه فروخته شده، یا پولی کم آمده است.

کسری کالا و کسری پول دو چیز جدا هستند و جدا هم باید پیگیری شوند؛ این موضوع را در یادداشت کسری کالا یا کسری پول؟ مفصل‌تر نوشته‌ایم. نتیجهٔ تسویه هم باید روی یک برگهٔ قابل امضا بیاید، تا هر دو طرف یک عدد را قبول کرده باشند.

حساب کالای امانی در نیک انبار

در نیک انبار هر تحویل و هر برگشت با اسکن ثبت می‌شود و حساب کالای امانی هر فروشنده از روی همین رویدادها ساخته می‌شود، نه از عددی که کسی دستی نوشته باشد. مانده هر فروشنده لحظه‌ای دیده می‌شود و آخر دوره با برگهٔ امضاشدنی تسویه می‌شود. جزئیاتش را در صفحهٔ نرم‌افزار فروش امانی ببینید.

در نیک انبار

همین کار را با نیک انبار ببینید.