فروش امانی

کالای امانی، از لحظه‌ای که از انبار بیرون می‌رود تا وقتی تسویه می‌شود

نیک انبار یک نرم افزار فروش امانی است برای کسب‌وکارهایی که جنس را دست فروشنده می‌دهند و بعد حساب می‌کنند. مانده امانی هر نفر لحظه‌ای معلوم است، برگهٔ تحویل و تسویه چاپ و امضا می‌شود، و هر عددی که روی برگه می‌آید از سطرهای بالای همان برگه درمی‌آید.

مسئله

کار امانی همیشه سر چهار چیز می‌لنگد

این چهار تا را هر کسی که جنس امانی می‌دهد می‌شناسد. بیشترشان از نبودِ نرم‌افزار نیست — از این است که وضعیت «نه در انبار، نه فروخته» جایی ثبت نمی‌شود.

مانده امانی کجاست؟

جنسی که دست فروشنده است نه در انبار شماست و نه فروخته شده. تا وقتی این وسط جایی ثبت نشود، موجودی انبار درست است و مانده امانی حدس.

چقدرش برنگشت؟

آخر دوره معلوم می‌شود چند قلم کم است. ولی کم نسبت به چه؟ اگر برگهٔ تحویل و برگشتی سطر به سطر ثبت نشده باشد، جواب از حافظهٔ آدم‌ها درمی‌آید.

مرجوعی، پورسانتی که داده شده

کالایی که مشتری پس می‌دهد، پورسانتش قبلاً حساب شده. اگر برگشت آن پورسانت دستی باشد، یا فراموش می‌شود یا دو بار انجام می‌شود.

سر تسویه، عدد از کجا آمد؟

رقم آخر باید از سطرهای بالای همان برگه دربیاید. عددی که نشود جلوی فروشنده بازسازی‌اش کرد، سر همان میز به بحث می‌کشد.

راه‌حل

امانت به‌عنوان یک وضعیت واقعی، نه یک یادداشت کنار موجودی

هر قلم، یک صاحب مشخص

از لحظه‌ای که کالا با اسکن به فروشنده تحویل داده می‌شود، از انبار کم و به نام او ثبت می‌شود. «دست چه کسی است» یک عدد محاسبه‌شده نیست؛ نتیجهٔ همان رویدادهاست.

واگذاری بین فروشنده‌ها ثبت می‌شود

اگر جنس از فروشنده‌ای به فروشندهٔ دیگر برود، همان‌جا ثبت می‌شود. جابه‌جایی امانت بدون سند، همان چیزی است که آخر دوره قابل دفاع نیست.

برگشتی با اسکن، نه با شمارش شفاهی

نفروخته‌ها دوباره اسکن و وارد انبار می‌شوند. باقی، فروش است — و پورسانتش همان‌جا حساب می‌شود، نه بعداً از روی یادداشت.

مرجوعی، پورسانت را خودش برمی‌گرداند

وقتی مرجوعی ثبت می‌شود، پورسانتِ همان قلم به‌صورت خودکار برمی‌گردد و امتیاز مربوطه اصلاح می‌شود. قبل از ثبت هم می‌پرسد که چه چیزی قرار است تغییر کند.

کسری کالا و کسری پول، جدا

این دو یک چیز نیستند و قاطی‌کردنشان دعوای آخر ماه است. هرکدام سطر خودش، تاریخ خودش و پیگیری خودش را دارد.

اصلاح، سطر تازه است

دفترها فقط اضافه می‌شوند. اشتباه با یک سند تازه اصلاح می‌شود که به سند قبلی ارجاع می‌دهد — گذشته بازنویسی نمی‌شود، پس گزارش قدیمی همان می‌ماند که بود.

سؤال‌های متداول

چیزهایی که معمولاً قبل از دمو می‌پرسند

فرق فروش امانی با فروش قطعی در این نرم‌افزار چیست؟

در فروش قطعی، کالا با تحویل از دفتر شما خارج می‌شود و کار تمام است. در فروش امانی، کالا از انبار خارج شده ولی هنوز مال شماست — فقط دست کس دیگری است. نیک انبار همین حالت وسط را به‌عنوان یک وضعیت واقعی نگه می‌دارد: کالا نه در انبار شمرده می‌شود و نه فروخته حساب می‌شود، تا وقتی که یا برگردد یا فروشش ثبت شود.

اگر فروشنده جنس را به فروشندهٔ دیگری بدهد چه می‌شود؟

واگذاری ثبت می‌شود و مسئولیت همان‌جا منتقل می‌شود. تسویهٔ هر دو نفر بعد از آن با مانده درست انجام می‌شود، و در برگهٔ تسویه هم نوشته می‌شود که چه چیزی واگذار شده — چون امانت جابه‌جا شده، حتی اگر پولی رد و بدل نشده باشد.

کالاهای من بارکد ندارند. باز هم می‌شود؟

بله. برچسب و بارکد را داخل خود نرم‌افزار طراحی و چاپ می‌کنید. اگر تعداد اقلام خیلی زیاد است و برچسب‌زدن تک‌تک به‌صرفه نیست، می‌شود در سطح کارتن کار کرد؛ این حالت از اول پیش‌بینی شده و سرهم‌بندی نیست.

مانده امانی هر فروشنده را کِی می‌توانم ببینم؟

هر لحظه، نه فقط آخر دوره. صفحهٔ هر فروشنده نشان می‌دهد چه چیزی دستش است، از چه تاریخی، چقدر فروخته، چقدر برگردانده و کسری‌اش چقدر است.

برگه‌ای که فروشنده امضا می‌کند از کجا می‌آید؟

از خود نرم‌افزار چاپ می‌شود، با هویت شرکت روی برگه، ارقام فارسی و تاریخ شمسی. امضا می‌شود، عکس گرفته می‌شود و در همان پرونده بارگذاری می‌شود — پس سند کاغذی و رکورد سامانه به هم وصل می‌مانند.

با کالاها و فروشنده‌های خودتان ببینیدش

بگویید بار چطور می‌آید و کِی تسویه می‌کنید تا همان را بچینیم و نشان بدهیم.

درخواست دموی رایگان